ขณะนี้มีผู้เข้าชมจำนวน คน
 

 







ตุลาทรรศน์
หมวดตุลาทรรศน์
บทความและบทวิเคราะห์เหตุการณ์ 6 ตุลา 2519
ความรุนแรงและรัฐประหาร 6 ตุลาคม 2519
โดย ดร.ป๋วย  อึ๊งภากรณ์

ความรุนแรงกับกาลเวลา
ปาฐกถาในวาระ 30 ปี 6 ตุลา
โดย ชัยวัฒน์  สถาอานันท์ คณะรัฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

6 ตุลาคมรำลึก คอลัมน์ ชั่วๆดีๆ
โดย เสกสรรค์ ประเสริฐกุล

6 ตุลา กับการย้ายมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
โดย วิภา ดาวมณี

หนังสือต้องห้ามหลังเหตุการณ์ 6 ตุลา
ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง  กำหนดชื่อเอกสารและสิ่งพิมพ์ที่ห้ามผู้ใดมีไว้ครอบครอง

อาชญากรรมรัฐในวิกฤตการเปลี่ยนแปลง (มี 4 บท จำนวน 73 หน้า ปีที่พิมพ์ : 2544)
เขียนโดย ใจ อึ้งภากรณ์ สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ และคณะ
ในนามคณะกรรมการรับข้อมูลและสืบพยานเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519..

ตุลาศิลป์
หมวดตุลาศิลป์
6 ตุลากับความเกี่ยวข้องในแนวรบด้านศิลปวัฒนธรรม
สายธาร ตำนานศิลป์ : แนวร่วมศิลปินแห่งประเทศไทย (จำนวน 39 หน้า ไม่ปรากฏปีที่พิมพ์)
เขียน โดย วงศ์ไหม เมืองล้านนา

สองทศวรรษเพลงเพื่อชีวิตหลัง 6 ตุลา : จากลานโพถึงภูพาน
เขียน โดย ปณิธาน

เส้นทางเพลงเพื่อชีวิต จาก พ.ศ.2480 ถึงปัจจุบัน (จำนวน 29 หน้า ปีที่พิมพ์ : 2541)
โดย กลุ่มศิลปวัฒนธรรมเพื่อชีวิต

เส้นทางวรรณกรรมเพื่อชีวิต จาก พ.ศ.2492-ปัจจุบัน
โดย ฝ่ายนิทรรศการ 25 ปี 14 ตุลา

ต้นกล้า...20 ปี ในความทรงจำ(จำนวน 22หน้า ปีที่พิมพ์ : 2539)
เป็นงานเขียน 2 ชิ้น ชิ้นแรกคือ เรื่อง"คำให้การของนายการะเวก" เขียนโดย นายการะเวก ชิ้นที่สอง คือ เรื่อง"แลกเอาด้วยเยาว์วัย" เขียน โดย ป่า แคโยง

ตุลาลัย
หมวดตุลาลัย
บันทึก จดหมาย คำปราศรัย บทสัมภาษณ์ ข้อเขียนรำลึก และข้อมูลผู้เสียชีวิต
ข้อมูลล่าสุด !!! ผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ เช้าวันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ (จำนวน 2 หน้า ปีที่พิมพ์ : 2544)

บันทึก 6 ตุลา : พลิกแผ่นดินตามหาลูก (จำนวน 18 หน้า ปีที่พิมพ์ : 2539)
เขียน โดย จินดา ทองสินธุ์ 

วิชิตชัย อมรกุล วีรชน ๖ ตุลา (จำนวน 5 หน้า ปีที่พิมพ์ : 2543)
เขียน โดย พิชิต ลิขิตกิจสมบูรณ์ 

บันทึกของผู้อยู่ในเหตุการณ์เดือนตุลา เช้าวันพุธ(จำนวน 11 หน้า ปีที่พิมพ์ : 2539)
เขียนโดย ธงชัย วินิจจะกูล

จดหมายพระสุรินทร์(จำนวน 3 หน้า ปีที่พิมพ์ : 2522)
เขียนโดย สุรินทร์ มาศดิตถ์

English Article
English Article
บทความภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ 6 ตุลา
Remembering/Silencing the Traumatic Past
The Ambivalent Memories of the 
October 1976  Massacre in BangKoK
Thongchai_Winichakul

From the city, via the jungle, to defeat:the 6th Oct 1976 bloodbath and the C.P.T.
Ji Giles Ungpakorn
First published in Radicalising Thailand: 
New Political Perspectives. (2003) 
G.J. Ungpakorn -Contributing editor. 
Institute of Asian Studies, 
Chulalongkorn University.

'Cleansing Democracy of Socialism' Crushing the Thai Left on the 6th Oct 1976 and the Consequences for Present Day Politics (17 pages : 2001)
Written By Ji Giles Ungpakorn

'We Do Not Forget the 6 October' The 1996 Commemoration of the October 1976 Massacre in Bangkok (15 pages : 2001)
Written By Thongchai Winichakul

 
 
ลำดับเหตุการณ์
ปากคำประวัติศาสตร์
ข้อมูลที่ปรากฏในคอลัมน์นี้ มาจากการสัมภาษณ์โดย คณะกรรมการรับข้อมูลและสืบพยานเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 ระหว่างวันที่ 1-29 กันยายน 2543 ซึ่งทีมงาน 2519.net ได้ขออนุญาตจากผู้ให้สัมภาษณ์ทุกคนแล้ว
ความสำคัญของ ๖ ตุลา กับสถานะทางประวัติศาสตร์
สัมภาษณ์ ไพรัฏฐโชติก์ จันทรขจร (วันที่ 23 กันยายน 2543)
สัมภาษณ์ กฤษฎางค์ นุตจรัส (วันที่ 22 กันยายน 2543)
สัมภาษณ์ กมล สุสำเภา (วันศุกร์ที่ 1 กันยายน 2543)
... อ่านทั้งหมด>>
เราไม่ลืม 6 ตุลา
"ขอเชิญร่วมเขียนบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับ 6 ตุลาในแง่มุมต่างๆ ไม่จำกัดรูปแบบ ไม่จำกัดรุ่น ไม่จำกัดวัย พื้นที่นี้เป็นของทุกคน" ส่งข้อเขียนที่นี่!
เกิดวันที่ ๖ ตุลา ๒๕๑๙ โดย จิระนันท์ พิตรปรีชา
เราไม่ลืม 6 ตุลา โดย ตะวัน วิทยา
ความทรงจำข้ามรุ่น โดย ตะวัน วิทยา
นังปุ๊ก กับ 6 ตุลา โดย ภิวัฒน์ ปัณณปาตี
อ่านทั้งหมด
กิจกรรม/ประชาสัมพันธ์
โครงการกำแพงประวัติศาสตร์:ธรรมศาสตร์กับการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย วันเสาร์ที่ 6 ตุลาคม 2550
ปาฐกถา ‘14 ตุลา’ ธงชัย วินิจจะกูล : ข้ามให้พ้นประชาธิปไตยแบบหลัง 14 ตุลา
อ่านทั้งหมด
ตอบสารพันปัญหา โดย ขบวนการบานไม่รู้โรย

ทุกคำถามทุกปัญหาที่มิตรสหายสงสัย เรามีคำตอบให้ ส่งคำถามที่นี่!

สงสัยจริงว่าใครอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519? (ถามโดย น้องเดือนตุลา)

ทำไม 6 ตุลา จึงไม่ได้รับการเปิดเผยมากนัก? (ถามโดย นิ สุนิสา)

ตอนออกกฎหมายนิรโทษกรรม 6 ตุลา ทำไมไม่มีคนคัดค้าน การฆ่าคนตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อนและเป็นจำนวนมากนั้น เป็นความผิดที่ร้ายแรงที่สุด การออกกฎหมายนิรโทษกรรม ต้องผ่านขั้นตอน ระเบียบวาระ ตามหลักการของการออกกฎหมาย ทำไมปัญญาชนในตอนนั้นไม่มีใครคัดค้าน? (ถามโดย สิงห์แดง)

คนเดือนอื่นๆที่ไม่ใช่เดือนตุลา สร้างสังคมให้สวยงามได้ไหมหนอ เพราะเห็นพี่ๆ ที่เป็นวัยรุ่นทันช่วงปี 16-19 เขาบ่นบ่อยๆ ว่าวัยรุ่นปัจจุบันไม่ได้ความกันเล้ย...? (ถามโดย เด็กใหม่ในเมือง (คนเดือนมกรา))

เคยเข้าไปอยู่ป่ากับเพื่อนๆ ราว 4-5 ปี เดี๋ยวนี้มีครอบครัว มีลูก บางทีคุยกันเรื่องอยู่ป่า ลูกก็ถามเรา แต่เราขี้เกียจเล่า บอกแกว่าเดี๋ยวแม่จะเขียนให้อ่านนะ แต่ผ่านไปหลายปีก็ยังไม่ได้เขียน ยังไงก็ตามคิดว่าประวัติศาสตร์ภาคประชาชน ประชาชนก็ควรบันทึกเองนะ ช่วยกันเขียนบันทึกไว้คนละส่วนสองส่วน จะรอให้ภาครัฐมาทำให้คงยาก เพราะใครจะอยากบันทึกความเลวชั่วของตัวเอง... เป็นห่วงลูกว่าจะอยู่ในสังคมนี้ได้ยังไง จะเอาตัวรอดได้ไหม จะเข้าใจสังคมอย่างไร ก็เลยคิดอยากบันทึกบทเรียนเป็นประวัติศาสตร์ให้ลูก ? (ถามโดย คนเดือนตุลาแต่ปลายๆ แถว)

ผมมีเพื่อนที่มหา’ลัยอยู่คนหนึ่ง เขามักแวะเวียนมาที่ชมรม ด้วยเหตุผลว่าเขาเหงา ไม่รู้จะทำอะไรดี ดูเขาก็เป็นมิตร แต่มักมานั่งยิ้มไปยิ้มมา แซวคนนั้นทีคนนี้ทีโดยไม่ช่วยทำอะไร ผมไม่รู้จะทำยังไงดี อยากให้เขาหายเหงา และเข้ามาร่วมทำกิจกรรมกับผม แต่ไม่รู้จะเริ่มต้นกับเขายังไง? (ถามโดย หนุ่มไฟแรง)


เพื่อนบ้าน
โครงการสวนประวัติศาสตร์ ธรรมศาสตร์
อนุสรณ์สถาน 14 ตุลา 16
หอจดหมายเหตุ ธรรมศาสตร์
ปูมประวัติศาสตร์มหิดลเพื่อประชาธิปไตย
2519me.com - แด่ความทรงจำของตัวฉันเอง
อนุสรณ์สถาน 18 พฤษภา (กวางจู, เกาหลีใต้)
Memory Park (อาร์เจนตินา)
www.14tula.in.th
www.semsikkha.org
www.eduzone.co.th
สมัครสมาชิกข่าว



สมัคร ยกเลิก



สมุดเยี่ยมล่าสุด

ความคิดเห็นที่ 303
ผู้เขียน  : ธนกฤต กิติโรจนชัย
อีเมล์  : tanakrit_mr@hotmail.com
ข้อความ  : น้ำตาหลั่งไหลจากชีวิตสู่ร่างไร้วิญญาณของคน..รุ่นก่อน แต่คนรุ่นนี้เห็นแล้วเจ็บปวดมาก ๆ ว่า ทำไมทำกันแบบนี้ ....ขอไว้อาลัยแด่ผู้เสียชีวิต และสาบแช่งอำนาจที่สั่งฆ่าประชาชน..ให้ ๒๒๒ ตกไปตามกัน
วันที่เขียน : 18 ก.พ. 53, เวลา:20 : 43 : 04 IP : 110.164.229.116

ความคิดเห็นที่ 302
ผู้เขียน  : กุหลาบดงแห่งโพนสวรรค์
อีเมล์  : 
ข้อความ  : ผมเป็นคนหนึ่งที่เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์ 6 ตค.19 ผมอยู่ใน ม.ธรรมศาสตร์ หนีออกด้านหลัง(แม่น้ำเจ้าพระยา)โดยว่ายน้ำหนีแล้วมาถูกจับที่ท่าพระจันทร์ ในช่วงเวลานั้นผมมีความภูมิใจในการที่ผมมีส่วนร่วมในการต่อสู้ครั้งนั้น บอกลูกบอกหลานมาตลอดว่าพ่อนะ ปู่นะ มีส่วนร่วมในการต่อสู้ครั้งนั้น แต่มาปัจจุบันอายุมากขึ้นมีเวลาหวนคิดถึงอดีตมากขึ้น รวมทั้งเหตุการณ์บ้านเมืองเราในปัจจุบัน ทำให้คิดขึ้นมาว่าผมเป็นเพียงเบี้ยตัวหนึ่งของผู้ที่ต้องการแย่งอำนาจ (ผมว่าผมคงถูกหลอกมาตลอด) เพราะผู้นำที่เข้าร่วมต่อสู้ใน ปัจจุบันเป็นใหญ่เป็นโตทั้งในฝ่ายค้านและรัฐบาล อุดมการณ์ที่เคยพูดไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน แต่คนก็แสวงหาอำนาจให้ตัวเอง
วันที่เขียน : 17 ก.พ. 53, เวลา:08 : 46 : 30 IP : 125.25.10.63

ความคิดเห็นที่ 301
ผู้เขียน  : เหมียว
อีเมล์  : weerana_p@hotmail.com
ข้อความ  : เพิ่งจะเข้ามาอ่าน พี่ๆ ที่ตายในเหตุการณ์กล้าหาญมากจริงๆๆ
วันที่เขียน : 09 ก.พ. 53, เวลา:19 : 59 : 16 IP : 125.25.220.76

ความคิดเห็นที่ 300
ผู้เขียน  : sunbird
อีเมล์  : 
ข้อความ  :  คุณเป็นคนเดือนตุลาประเภทไหน หากมีใครถามคำถามนี้กับเรา เราขอยืนตอบด้วยความมั่นใจว่า เราคือคนเดือนตุลาไม่มีประเภท เราคือคนเดือนตุลาที่ยังคงตั้งใจทำ สิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อชาวไทย ไม่ใช่แสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัว ไม่ว่าเราอยู่ส่วนใดของโลก
วันที่เขียน : 07 ก.พ. 53, เวลา:14 : 03 : 03 IP : 60.50.177.94

ความคิดเห็นที่ 299
ผู้เขียน  : นิน
อีเมล์  : nutcha2547@hotmail.com
ข้อความ  : เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์วันที่ 6 ตุลาคม 2519 พ่อของฉันก็อยู่ที่นั่นด้วย ตอนนั้นฉันอายุ 6 ขวบ นั่งดูพ่อผ่านทาง โทรทัศน์ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่รับรู้ได้ว่า ผู้ใหญ่ทุกคน รวมถึงแม่ กำลังเครียด แม่ร้องไห้ทั้งวัน ในวันรุ่งขึ้น แม่จูงมืองฉันกับพี่สาว ไปเยี่ยมพ่อที่คุกบางเขน แม่ซื้อข้าวกับน้ำไปให้แม่ ฉันไม่รู้ว่าใคร จับพ่อมาขังคุก พ่อทำผิดอะไร ต่อมาไม่นาน อาม่า ให้เงินมาประกันตัวพ่อออกมา หลังจากนั้น เพียงไม่กี่วัน พ่อเก็บข้าวของ เครื่องใช้บางอย่าง พ่อก็ขายไป พ่อบอกกับฉันและพี่สาวว่าจะพาไปเที่ยวน้ำตกในป่า พวกเราต้องออกจากโรงเรียน มีทหารใส่หมวกดาวแดง แบกพวกเราขึ้นหลัง พาเข้าไปในป่าลึกมาก เราต้องมีชีวิตอยู่อย่างยากลำบาก อดมื้อกินมื้อ ไม่ได้เรียนหนังสือ ส่วนแม่ก็ต้องแบกน้องชายวัย 3 ขวบ และน้องที่ยังอยู่ในท้องอีก 1 ชีวิต ตามพ่อเข้ามาอยู่ในป่าด้วย หลังจากนั้น ฉันกับพี่สาวถูกส่งตัวไปประเทศลาว ได้เรียนหนังสือในโรงเรียนในป่า แม่กับพ่อต้องไปฝึกรบ เราไม่ได้เจอกันเลยจนกระทั่ง 1 ปีผ่านไป พี่สาวก็ถูกส่งตัวกลับไปหาพ่อกับแม่ ส่วนฉัน ต้องเดินทางต่อไปที่ประเทศจีน และใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศจีนอีก 6 ปีต่อมา ทุกวันนี้ ฉันได้กลับมาอยู่เมืองไทยเป็นเวลา 20 ผ่านมาแล้ว แต่ทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้น ถูกเก็บใส่ในลิ้นชักข้างใน ไม่เคยพูดถึง ไม่เคยบอกใคร ไม่อยากรับรู้เรื่องราวทางการเมืองที่สับสนวุ่นวาย อยากมีชีวิตที่สงบ ไม่อยู่สีใด ๆ เพียงอยากให้เหตุการณ์ 6 ตุลาคม เป็นบทเรียนราคาแพงที่สังคมไทย และเยาวชนไทยรุ่นใหม่ ควรเรียนรู้ไว้
วันที่เขียน : 24 ม.ค. 53, เวลา:15 : 27 : 13 IP : 118.172.164.180

Design by ฅนบ้านนอก
www.bannok.com